Orzechy laskowe nie rosną na drzewie, lecz na leszczynie – najczęściej leszczynie pospolitej (Corylus avellana), która botanicznie jest krzewem. W języku potocznym mówi się czasem o „drzewie orzechowym”, ale w przypadku popularnych orzechów laskowych jest to określenie nieprecyzyjne.
Jak wygląda leszczyna pospolita?
Leszczyna pospolita tworzy zwykle rozłożysty krzew z wieloma pędami wyrastającymi od ziemi. Dorasta zazwyczaj do 3–5 metrów wysokości. Występuje dziko w Europie i zachodniej części Azji, także w Polsce, gdzie można ją spotkać na obrzeżach lasów, w zaroślach i na słonecznych polanach.
Jej owoce dojrzewają wewnątrz zielonych okryw, a pod koniec lata i na początku jesieni twarde orzechy stopniowo opadają na ziemię. Najważniejsze cechy tej rośliny to:
- Pokrój – naturalnie rośnie jako wielopędowy krzew.
- Wysokość – najczęściej osiąga od 3 do 5 metrów.
- Kwitnienie – rozpoczyna się bardzo wcześnie, często pod koniec zimy lub na początku przedwiośnia.
- Kwiaty męskie – tworzą długie, zwisające „kotki”, które uwalniają pyłek.
- Zapylanie – leszczyna jest rośliną wiatropylną, więc pyłek przenosi wiatr.
- Siedlisko – najlepiej rośnie na obrzeżach lasów, w zaroślach i w umiarkowanie nasłonecznionych miejscach.
Dlaczego leszczyna czasami wygląda jak drzewo?
W sadach i na plantacjach leszczynę często formuje się tak, aby miała jeden główny pień. Taki sposób prowadzenia ułatwia pielęgnację, ogranicza liczbę odrostów i upraszcza zbiór owoców. Roślina zaczyna wtedy przypominać niewielkie drzewko, choć jej gatunek nadal należy do krzewów.
Istnieją także gatunki leszczyny, które naturalnie przyjmują formę drzewa. Przykładem jest leszczyna turecka (Corylus colurna). Nie zmienia to jednak odpowiedzi na pytanie o typowe orzechy laskowe dostępne w Polsce – pochodzą one przede wszystkim z leszczyny pospolitej, czyli krzewu.
